تصور کنید که خورشید صبحگاهی پرتوهای طلایی خود را بر روی یک مرغزار وسیع می تاباند، جایی که گله های گاو و گوسفند به آرامی در محوطه های خود چرا می کنند. این صحنه به ظاهر معمولی، عمیقاً ریشه در تنوع غنی فرهنگی، تاریخی و منطقه ای دارد. محوطه های دام، اگرچه از نظر مفهوم ساده هستند، اما در سراسر جهان از نظر نام، ساختار و هدف بسیار متفاوت هستند و منعکس کننده سنت های محلی و محیط های طبیعی هستند. این مقاله به بررسی تعریف، انواع، تنوع منطقه ای و اهمیت فرهنگی محوطه های دام برای ارائه درک جامعی می پردازد.
محوطه دام، که در انگلیسی به عنوان "pen" (قلم) نامیده می شود، یک محوطه بیرونی است که برای محدود کردن حیوانات زمینی طراحی شده است. عملکرد اصلی آن محدود کردن حرکت حیوانات برای مدیریت، محافظت و تغذیه آسان تر است. قلم ها معمولاً با حصار یا دیوار ساخته می شوند و می توانند دائمی یا موقت باشند. انتخاب مواد و طراحی به عوامل متعددی بستگی دارد، از جمله:
فعل "to pen" به عمل محدود کردن حیوانات در یک محوطه اشاره دارد. اصطلاحات مرتبط مانند "kraal"، "boma" و "corral" در مناطق و فرهنگ های خاص استفاده می شوند که هر کدام بار معنایی منحصر به فردی دارند.
ساختار و اصطلاحات محوطه های دام در سطح جهان متفاوت است و منعکس کننده شیوه های کشاورزی محلی، محیط ها و میراث فرهنگی است. در زیر تمایزات کلیدی منطقه ای آورده شده است:
در استرالیا و نیوزیلند، "pen" به محوطه های کوچکی در مزارع دام، به ویژه برای گوسفند یا گاو اشاره دارد. این قلم ها اغلب بخشی از تأسیسات بزرگتر هستند، مانند:
قابل توجه است که اصطلاح "paddock" در انگلیسی استرالیایی و نیوزیلندی به مناطق وسیع چراگاهی حصارکشی شده که چندین هکتار را در بر می گیرد، اشاره دارد، برخلاف همتای آمریکایی آن، که اغلب به محوطه های کوچکتر اشاره دارد.
در بریتانیا، محوطه های گوسفند به طور سنتی "folding"، "sheepfold" یا "sheepcote" نامیده می شوند. چوپانان مدرن ممکن است از اصطلاحاتی مانند "closing pen" یا "confinement pen" برای محوطه های کوچکتر استفاده کنند. بسیاری از "sheepfolds" های باقی مانده، سازه های نیم دایره ای سنگی خشک با اهمیت تاریخی هستند.
در ایالات متحده، "pen" به طور کلی محوطه های بیرونی کوچک برای دام یا حیوانات خانگی را توصیف می کند. نام های خاص عبارتند از:
چندین حصار تاریخی ایالات متحده در ثبت ملی اماکن تاریخی فهرست شده اند.
در آفریقای جنوبی، محوطه های سنتی "kraals" نامیده می شوند.
در هند، "keddah" به قلم های گرفتن فیل اشاره دارد، در حالی که سریلانکا از "corral" برای همین منظور استفاده می کند.
قلم های اندونزیایی به عنوان "kandang" شناخته می شوند.
اصطلاح "kraal" نیز در هند، سریلانکا و تایلند برای محوطه های فیل ظاهر می شود. به عنوان مثال، در ذخایر ببر کارناتاکا، از یک "kraal" برای بازداشت یک فیل سرکش استفاده می شد. پیناولای سریلانکا در سال 1896 یک kraal و شهر مرتبط با آن را برای گرفتن فیل های وحشی تأسیس کرد، در حالی که kraal آیوتایای تایلند به قرن شانزدهم باز می گردد.
فراتر از محوطه های سنتی، قلم های تخصصی اهداف منحصر به فردی را دنبال می کنند:
در کشاورزی، "pen mating" شامل قرار دادن حیوانات ماده در محوطه نر برای تولید مثل طبیعی است. این روش کم تلاش، پتانسیل تولید مثل نر را بدون مداخله انسانی به حداکثر می رساند.
قلم های دام برای کشاورزی ضروری هستند، نه تنها به عنوان محوطه های حیوانات، بلکه به عنوان بازتابی از فرهنگ، تاریخ و بوم شناسی منطقه ای نیز عمل می کنند. از مراتع وسیع استرالیا گرفته تا "kandang" های فروتن اندونزی و حصارهای تاریخی آمریکا، هر قلم میراث و نبوغ متمایز را در خود جای داده است. این سازه ها حیوانات را محدود می کنند، اما همچنین تجسم سازگاری انسان هستند و به عنوان نمادهای پایدار تکامل کشاورزی ایستاده اند.
تماس با شخص: Mr. Yu
تلفن: 15931128950